หน้า 10 ตัวอย่างพระแก้วที่ผิวตึงเรียบเนียนดี

สำรองพื้นที่

 

สารบัญ

หน้า 11 ได้วัดความหนาของพระแก้ว ๒๕ พุทธศตวรรษแล้ว ขนาดหน้าตัก 5 นิ้ว วัดที่หน้าอก มีความหนา 40 ถึง 45 ม.ม. จะตรงกับตารางการอบบันทัดที่

หน้า 11 ความคิดเห็นที่ 7 เป็นต้นมา เรื่องการเลือกพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่มีการทำผิวภายนอก เช่น ชุบกะหลั่ยเงิน กะหลั่ยทอง

 

ตารางการอบลดอุณหภูมิของพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ถูกต้อง ที่สร้างจากแก้วโซดาไลม์ซิลิก้า ขนาดหน้าตัก 5 นิ้ว วัดที่หน้าอกที่มีเนื้อแก้วตรงนั้นตันๆ จะมีความหนาประมาณ 40 - 45 ม.ม. ใช้ตารางบันทัดที่ 5 จากบนลงล่าง



ใช้เวลาการอบจาก 516C จนถึงอุณหภูมิห้อง รวม 56 ชั่วโมง ดังนั้น อดีตที่เคยทำมา โรงงานแก้วส่วนมากที่ใช้เวลาอบไม่ถึงไฟ จึงเป็นสาเหตุให้แก้วยังคงมีตัวเครียด หรือ Stress อันเป็นเหตุให้พระแก้วแตก ร้าว หัก บิ่น ปริ ปูด ต่อมาอีกหลายๆสิบปี พอผ่านมาเกิน 50 ปีไปแล้ว ปัญหานี้จึงค่อยคลายลงจากการอ่อนแรงของตัว Stress ที่เขาเบาลง เพราะกาลเวลา แต่ก็ยังอาจมีผลอยู่บ้างไม่มากก็น้อย*

หมายเหตุ
* = ยกเว้นรุ่นที่แทงลิ่มเดือย หรือเดือยตัวผู้ขึ้นไปถึงหน้าอกตรงบริเวณราวนมขึ้นไปถึงใกล้คอ

 

แต่ถ้าสร้างจากแก้วคริสตัลสูตร 24% - 30% PbO ต้องใช้ตารางใบนี้นะครับ เพราะเป็นแก้วคนละชนิด

บันทัดที่ 5 ความหนา 40 - 45 ม.ม.

 

ใบนี้นะครับ



ใช้เวลา Annealing ลดจาก 430C ลงมาถึงอุณหภูมิห้อง 39 ชั่วโมงครึ่ง หรือประมาณ 40 ชั่วโมง ภายใต้เงื่อนไขเดิมคือ ถ้าเป็นแก้วที่แทงลิ่มเดือยจากใต้ฐานถึงราวนม หรือใกล้คอ ก็สามารถลดด้วยบันทัดอื่นได้ ซึ่งผมขอตรวจให้ละเอียดอีกครั้งหนึ่ง

 

สรุปเรื่องระยะเวลาการอบลดอุณหภูมิในพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษขนาดหน้าตัก 5 นิ้ว 5 นิ้วครึ่ง ถ้ารอยโพรงอากาศมาจากใต้ฐานถึงท้อง มาถึงแค่สะดือ หากเป็นแก้วโซดาไลม์ซิลิก้า (แก้วที่ใช้สร้างพระแก้วร้อยละ 99.99% ) ต้องใช้เวลาการอบ 56 ชั่วโมง หากเป็นแก้วคริสตัลเกรด 24-30% PbO (ตะกั่ว 24-30%) (แก้วที่ผมใช้สร้างพระแก้วหลังจากปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา ซึ่งนับได้แค่ 0.000001% เมื่อเทียบกับทั่วไป)* ต้องใช้เวลาการอบ 40 ชั่วโมง

หมายเหตุ
* = ในอนาคตอันใกล้นับจากนี้ หากอนุชนคนรุ่นหลังจะสร้างพระแก้ว 25, 26, 27, 28 พุทธศตวรรษ ผมขอแนะนำว่า ควรใช้เป็นแก้วคริสตัล เพราะสิ่งล้ำค่า เป็นรูปเคารพบูชาสูงสุด เราควรใช้ของดีไปเลย อีกประการคือทำการซ่อมบำรุงแก้ไข หรือตกแต่งได้ง่ายกว่าแก้วชนิดอื่นๆมาก เพราะความแข็งของแก้วคริสตัลนั้นไม่น่าจะเกิน 5 โมสเกล ในขณะที่แก้วอื่นอาจจะถึง 6 หรือเกือบๆ 7 โมสเกล

 

ความคิดเห็นที่ 7

เรื่องการเลือกพระแก้ว ๒๕ พุทธศตวรรษที่ทำผิวภายนอกมา เช่น กะหลั่ยเงิน กะหลั่ยทอง (ตามความคิดเห็นของผมนะครับ อาจถูกใจหรือขัดใจหลายท่าน โปรดให้อภัย)

 

ความคิดเห็นที่ 8 (ค.ห. 8)

ก่อนอื่นต้องทราบว่า จากวิชาทำปฏิมากรรมแก้วจริงๆนั้น เราชาวช่างแก้วมีการทำการติด/ปิดแผ่นทองคำเปลว 100% และแผ่นเงินเปลว 100% ใต้ผิวแก้วในทุกระดับความลึกของใต้ผิว เช่น ลึกไม่กี่ ม.ม. จนถึงกับลึกใต้ผิวแก้วลงไปเป็นนิ้ว แต่เนื่องจากเราคนไทย....... ผมไม่อยากพูด เอาเป็นว่า คนทั่วไปไม่ได้คิดอย่างผม ทั้งๆที่สมัยนั้นเรามีความพร้อมทุกด้าน และต้นทุนก็แพงขึ้นมาแค่หลักสิบเท่านั้น แต่ถ้าเป็นสมัยนี้ราคาทองไม่ใช่บาทละ 300 บาทเหมือนในอดีต (แต่ทำไมเมืองนอกเขายังใช้ติด/ปิดแผ่นทองคำเปลวมาถึงทุกวันนี้ ราคาทองบาทละ 60,000 - 70,000 บาท แต่พอทำเป็นแผ่นทองคำเปลวขนาดมาตราฐานปัจจุบันก็แค่แผ่นละ 8 บาท ติดทั้งองค์ก็แค่ 180 - 200 บาท) พวกเราเพียงขาดจิตใจที่จะสร้างของสูงสุดเองต่างหาก

 

ค.ห. 9

พวกเราคนไทย จึงหันไปเลือกกะหลั่ยเงิน กะหลั่ยทองจากโรงงานชุบกะหลั่ยทั่วๆไป สมัยนั้นน่าจะประมาณค่าชุบ 1 บาทไม่เกิน เพราะผมมาชุบโคมไฟของผมที่มีขนาดใกล้เคียงกับพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษในปี พ.ศ. 2523 - 2525 เขาคิดค่าชุบชิ้นละ 5 บาท

 

ค.ห. 10

นอกจากการกะหลั่ยเงิน กะหลั่ยทองแล้ว ยังมีการชุบผิวรุ้งในหลายๆความหนาของรุ้ง หรือจะพูดอีกอย่างว่า ชุบรุ้งเข้ม หรือ ชุบรุ้งปานกลาง หรือชุบรุ้งจาง

 

ค.ห. 11

ราคาค่าชุบรุ้งจะถูกกว่ากะหลั่ยมากๆ อาจจะไม่ถึง 30% ของราคาค่ากะหลั่ย

 

ค.ห. 12

นอกจากการทำกะหลั่ยงิน กะหลั่ยทองแล้ว นอกจากการชุบรุ้งแล้ว ก็ยังมีบางแห่งใช้สีพ่น เช่น สีเงินสีเปรย์ สีทองสเปรย์

 

ค.ห. 13


คนไทยยุคโบราณถึงยุคกลาง คือตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2400 ถึงประมาณ พ.ศ. 2530 คนไทยโบราณมักนิยมชมชอบการปิดทองคำเปลวแท้ๆให้พระบูชาประจำบ้าน บางบ้านติด 1 แผ่น ส่วนมากจะติดที่หัวใจ หมายถึงสมปราถนา ในขณะที่หลายบ้านติดมากกว่า 1 แผ่น และยังมีบางบ้านติดทั้งองค์ทับลงไปเลย ไม่ว่าพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษจะมาเนื้ออะไร สีอะไร

ที่สำคัญคือ บางบ้านทาวัสดุที่ทำให้ทองคำเปลวติดได้แน่น เช่น รัก หรืออื่นๆ

 

ค.ห. 14

ปัจจุบันปี พ.ศ. 2569 แล้ว ผู้คนมักนิยมให้พระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ตนเลือกซื้อมา ปล่อยให้เป็นสีเดิมๆที่เขาเป็นมา คือเขามาสีอะไร ผิวอะไร ก็ปล่อยสีเดิมไว้อย่างนั้น

พ่อค้า แม่ค้าพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษบางรายอาจมีการทำสีผิวใหม่ เช่น ชุบรุ้งใหม่ พ่นสเปรย์สีเงิน สีทองในบางส่วนหรือทั้งองค์ หรือบางท่านอาจจะมีเทคนิคของแต่ละท่าน เช่น การล้างผิวให้เห็นเนื้อแก้วให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เช่นนี้ก็มี

 

ค.ห. 15

ยังมีการทำผิวแก้วอีก 2 ชนิดที่เปลี่ยนผิวแก้วไปตลอดกาล เมื่อออกจากโรงงานแก้วไปแล้ว โอกาสที่จะกลับมาเป็นผิวเดิมก็แทบจะไม่มีทางเป็นไปได้ นั่นคือ

1 การกัดกรดกัดแก้ว ทำให้ผิวแก้วเป็นผิวฝ้า

2 การพ่นทราย

ผิวพระแก้วจะเป็นเช่นนั้นไปตลอดกาล และทางเดียวที่จะแก้ไขให้กลับมาเหมือนเดิมคือ การกัดกรดให้กลับมา ซึ่งจะยากมากๆถ้าไม่ได้กลับมาพบช่างกัดกรดที่เก่งมากๆ

 

ค.ห. 16

วิธีเลือกพระแก้ว 25 พุทธศตวรรษที่ทำสีผิวมา