คลังเรื่องเด่น

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอาทิตย์ที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๕

ฝันถึงพระไภษัชคุรุแล้วกลับมาเดินได้
นี่เป็นบันทึกพุทธานุภาพพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุคสาธารณรัฐจีนเมื่อเกือบ 90 ปีมาแล้ว
จินจื้อเชียน อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมเจี้ยนกั๋ว ในเขตจ๋าเป่ย เมืองเซี่ยงไฮ้ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสังคมศาสตร์ เนื่องจากอาการบาดเจ็บสาหัสในวัยเยาว์และเป็นอัมพาต เขาจึงเดินด้วยเท้าตัวเองไม่ได้ จะต้องมีมีอุปกรณ์พยุงไว้เวลาอยู่ที่โรงเรียน เป็นเวลาสามหรือสี่ปีแล้วที่ล้มป่วย และการรักษาโดยแพทย์ชาวเยอรมันและญี่ปุ่นล้มเหลว
ในตอนต้นของปี 1935 ศาสตราจารย์จาเหมิ่งจี้อาจารย์ของเขามาที่เซี่ยงไฮ้เพื่ออาศัยอยู่กับเขา ศาสตราจารย์จามีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ภายในห้องมีพระพุทธรูป ศาสตราจารย์จามักจะสอนจินจื้อเชียนเรื่องพระพุทธศาสนา แม้จินจื้อเชียนไม่ปักใจในพระพุทธศาสนา แต่เขากับศาสตราจารย์จามีมิตรภาพที่ลึกซึ้งระหว่างครูและนักเรียน เป็นการยากที่จะปฏิเสธอย่างเด็ดขาดและจินจื้อเชียนจึงเชื่อฟังคำแนะนำของครูและเริ่มถือศีลกินเจ
ศาสตราจารย์จาเป็นห่วงเป็นใยอาการเจ็บป่วย ของจินจื้อเชียนอย่างยิ่ง ได้มอบพระไภษัชคุรุเพื่อชักชวนให้บูชา ถวายเครื่องสักการะ...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๖๕

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๕

ทำไมต้องไปนั่งสมาธิที่ป่าช้า ธรรมเทศนาโดยหลวงปู่ไม อินฺทสิริ

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๕

การปฏิบัติธรรมนั้น ถ้าหากว่ากำลังใจของเราเข้มแข็ง เด็ดขาด ทุกอย่างก็สามารถที่จะไขว่คว้ามาได้โดยง่าย ถ้ากำลังใจไม่เข้มแข็ง ไม่เด็ดขาด ทุกอย่างก็กลายเป็นของยาก ถ้าถามว่าต้องเข้มแข็งเด็ดขาดขนาดไหน ? ก็ต้องแบบเดียวกับที่ลูกศิษย์ไปขอเรียนวิชา อาจารย์ท่านถามว่า "แน่ใจแล้วหรือว่าจะเรียนวิชานี้ ?" ลูกศิษย์บอกว่า “แน่ใจครับ ถึงท่านอาจารย์จะให้ผมกระโดดเหวลงไปตอนนี้ก็จะทำ”

ถ้าหากว่ากำลังใจแบบนั้นก็สามารถที่จะศึกษาวิชาการอะไรต่าง ๆ ได้ง่าย เพราะว่าเป็นกำลังใจที่ตัดเป็นตัดตายแล้ว ไม่มีคำว่าพรุ่งนี้ มีแต่วันนี้วันเดียว เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด เต็มกำลังที่สุด ถ้าเราตายลงไปวันนี้ ก็ให้ทรงความดีเต็มความสามารถของเราที่ทำได้ จะสามารถทรงความดีได้แค่ไหนไม่ว่า แต่ขอทุ่มเต็มที่ ถ้าภาษานักพนันก็คือ “สู้แค่หมดหน้าตัก” มีเท่าไรทุ่มแทงลงไปตาเดียว ถ้าถูกรางวัลก็รวยกันไปข้างหนึ่ง ถ้าไม่ถูกรางวัลก็หมดตัว ต้องมาเริ่มต้นใหม่
.....................................
พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร. วัดท่าขนุน
www.watthakhanun.com

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๖๕

คนที่ทำเพื่อประโยชน์ของคนหมู่มาก จะไม่ให้ความรักความชังหรืออารมณ์ส่วนตัวมาอยู่เหนือกว่าประโยชน์ของส่วนรวม

อย่างนิยายจีนเรื่อง แส้สะบัดเลือด พระเอกกับตัวละครตัวหนึ่งที่มีนิสัยกึ่ง ๆ ตัวโกง จะสู้กันทุก ๓ ปี โดยตัวละครที่มีนิสัยกึ่งตัวโกงนี้เขามีฉายาว่าขงเบ้งพิษ เป็นระดับสุดยอดฝีมือเลย ๓ ปีดวลกันครั้งหนึ่ง แต่ไม่เคยชนะพระเอก ไม่ว่าจะวางแผนมาอย่างไรพระเอกก็แก้ได้หมด จนเขาเองก็แปลกใจว่า เขามีฉายาว่าขงเบ้งนะ พระเอกฉลาดกว่าหรืออย่างไร ?

ความจริงก็คือพระเอกเป็นหัวหน้าพรรค มีลูกน้อง ๓๐๐ กว่าคน ส่วนขงเบ้งพิษเป็นคนโดดเดี่ยว กึ่งธรรมะกึ่งอธรรม พระเอกเขาเฉลยว่า บุคคลที่ต้องคิดแทนผู้อื่น ๓๐๐ กว่าคน กับบุคคลที่คิดแค่คนเดียว บุคคลที่คิดแทนคนอื่นอย่างไรก็รอบคอบกว่า กำลังใจเหนือกว่ากันเยอะ

ถาม : ระหว่างคนที่มีกำลังใจเมตตาผู้อื่น กับคนที่ไม่เมตตา ?
ตอบ : คนที่เมตตาผู้อื่น มุมมองของชีวิตจะกว้างกว่า สามารถที่จะเห็นชัดเจนเลยว่า สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนแล้วแต่เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่ได้ทำสิ่งต่าง ๆ เพื่อตัวเอง รัก โลภ โกรธ หลง จึงน้อยลง โอกาสที่จะหลุดพ้นก็มีมากขึ้น...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๕
[/SIZE]

อวิชชา ความไม่รู้ ถ้ามีอยู่เราก็โง่เขลางมงาย หลงเชื่อผิด ๆ พอวิชชาคือความรู้เกิดขึ้น เหมือนกับแสงสว่างก็คือแสงแห่งดวงปัญญา มาขับไล่ความมืดออกไป เราก็จะรู้เห็นตามความเป็นจริง เพราะฉะนั้น..ในเรื่องของสถานการณ์บ้านเมือง อุเบกขาเป็นไทยเฉยไว้จะปลอดภัยที่สุด ไม่อย่างนั้นคุณอยู่ต่างประเทศก็ต้องมารายงานตัววันนี้

จะเล่าเรื่องเมื่อคืนที่ถูกผีหลอกให้ฟัง ปกติอาตมาบ้าจนผีไม่หลอกมาหลายสิบปีแล้ว ปรากฏว่าด้วยความป่วย ก็คงทำให้สภาพจิตอ่อนแอลงไปหน่อย เมื่อคืนก็เลยมีผี ๓ ตัวโผล่มา เป็นเด็กนักเรียน ๒ คนกับเด็กวัยรุ่นไม่ได้แต่งชุดนักเรียนคนหนึ่ง คาดว่าเป็นเพื่อนของนักเรียนนั่นแหละ เขาตกน้ำตายตายแถว ๆ นี้ ที่รู้ว่าเป็นตรงจุดนี้ เพราะความเป็นทิพย์บอกว่าเขาตกน้ำตายแถวนี้

แต่คราวนี้พอถามว่าเป็นใคร ? มาธุระอะไร ? ถามอย่างไรก็ไม่ตอบ ยืนก้มหน้าเงียบ อาตมาเองสมัยนี้ไม่เหมือนสมัยก่อน สมัยก่อนที่ยังปรารถนาพุทธภูมิอยู่ พอรู้ว่าเขาลำบากก็จะตะเกียกตะกายไปช่วย ต่อให้เขาว่าเสือกก็ยังจะช่วย แต่สมัยนี้ไม่ใช่ สมัยนี้ไม่เอาแล้วพุทธภูมิ เพราะว่าเหนื่อย เอาแค่เหตุการณ์เฉพาะหน้า เคยประกาศไว้นานแล้วว่า...

วันนี้ตรงกับวันจันทร์ที่ ๒๔ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๕ ตั้งแต่ตี ๓ ครึ่ง กระผม/อาตมภาพก็นำผู้บวชเนกขัมมะปฏิบัติธรรมเฉลิมพระเกียรติรุ่นที่ ๗/๒๕๖๕ ปฏิบัติธรรม ต่อด้วยการทำวัตรเช้า หลังจากนั้นก็ออกบิณฑบาตตามปกติ คือโดยคติส่วนตัวแล้ว ไม่ว่าจะฝนตกแดดออกขนาดไหนก็ตาม กระผม/อาตมภาพจะนำพระออกบิณฑบาตเสมอ

เนื่องจากว่าสมัยที่อยู่วัดท่าซุงนั้น กระผม/อาตมภาพบิณฑบาตประจำที่สายใต้ แล้วต้องเดินไปจนกระทั่งถึงประมาณหัวสะพาน ซึ่งในปัจจุบันนี้ไม่ทราบว่ามีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ แต่จุดเด่นก็คือตรงนั้นจะเป็นสามแยก ซึ่งเป็นทางเก่าที่วิ่งตรงไปยังท่าเรือมโนรมย์ และเป็นทางใหม่ที่วิ่งข้ามสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำสะแกกรัง ตรงมโนรมย์เช่นกัน เมื่อเดินถึงตรงจุดนั้นแล้ว ถึงจะวกเข้าหมู่บ้าน เดินเลาะชายแม่น้ำสะแกกรังกลับมายังวัดท่าซุง

วันนั้นปรากฏว่าฝนตกหนัก พระภิกษุสายใต้ซึ่งปกติเคยเดินบิณฑบาตด้วยกัน ๑๐ กว่ารูปก็หายกันหมด เหลือแต่กระผม/อาตมภาพกับพระอาจารย์สมปอง หรือท่านพระครูปลัดสิทธิวัฒน์ สุธมฺมสนฺตจิตฺโต ๒ รูปเท่านั้น

เมื่อเดินไปจนถึงสุดทางแล้วก็สะท้อนใจมาก เพราะว่ามีคุณยายอายุ ๘๐ กว่า...

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันจันทร์ที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๖๕

=AZVf1VfDiN9otwBjYa2_PlF48f0a8jVsMeEBsPHpgJc8EX4Dv3upT7Ua7V0RgIqxou0WmWZI40xdRIJfrzhCUWdvWDAFC_rGUkab5L6UeiUNVb2t4Pgu6o_ws4xQe-nWV2IPucE9mQggIKMs6bfdOpkd1axrXi5VBXL6DBL2g0oVRGd4uf4NhsYe9hKl990gKyQ&__tn__=EH-R']
..... " จะไม่รับความโกรธแค้น ไม่ส่งต่อความเกลียดชัง "..
คนเราทุกข์เพราะความคิด ที่เกิดการจากพฤติกรรม ที่แสดงออกมา ก่อให้เกิดเรื่องราวต่างๆมากมายเราเรียกสิ่งนี้ว่าการ สืบต่อ แห่งกรรม สิ่งต่างๆเหล่านี้จึงก่อเกิดเป็นความเคยชิน ต่อภพชาติไม่มีที่สิ้นสุด พฤติกรรมหรือกรรมที่เกิด ณ ปัจจุบันจึงเกิดจากความเคยชินที่สืบต่อมาจากอดีตศาสตร์แห่งหลวงปู่ หลวงตาคือการเปลี่ยนความเคยชิน เปลี่ยนความเคยชินที่ไม่ดีสร้างความเคยชินที่ดีเพื่อสืบต่อพลังงานไปในทางที่ดี วิธีการง่ายที่สุดคือการสวดมนต์เพื่อเปลี่ยนกระแสนั้นเอง...... ติดตามหลวงตามานานสิ่งที่สังเกตเห็นตลอดคือ การคลายกับการตัดกระแส ในแต่ละวันจะมีคนมาเล่าเรื่องให้หลวงตาฟังมากมายทั้งเรื่องดีและไม่ดีเรื่องที่ดีหลวงตาก็จะโมทนาพูดสั้นๆว่า สาธุ ...เรื่องที่ไม่ดีจะพยายามละไม่สนทนาต่อ แต่จะพูดให้ฟังเสมอว่า...

ปกิณกธรรมก่อนทำวัตรค่ำ วันอาทิตย์ที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๖๕

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอาทิตย์ที่ ๒๓ ตุลาคม ๒๕๖๕

ฝึกเอาชนะ นิวรณ์ ๕

ปกิณกธรรมก่อนทำวัตรค่ำ วันเสาร์ที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๖๕

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันเสาร์ที่ ๒๒ ตุลาคม ๒๕๖๕

หลวงตาแนะนำเทคนิคขอพรกับพระโพธิสัตว์

การปฏิบัติของพวกเรานั้น กำลังใจของเรายินดี บากบั่น พากเพียรโดยสม่ำเสมอหรือไม่ ? หรือว่าเป็นแบบไฟไหม้ฟาง พอมีสิ่งมากระตุ้นเร้าก็ปรากฏขึ้นวูบหนึ่ง พ้นจากนั้นก็ดับหายไป ถ้าเป็นอย่างนี้โอกาสที่จะลงอบายภูมิก็มีสูงมาก การปฏิบัติของพวกเรานั้น ต้องการกำลังใจที่เข้มแข็ง จริงจัง สม่ำเสมอ บากบั่น พากเพียร ไม่ท้อถอย

องค์สมเด็จพ่อของพวกเราทรงสร้างบารมีมา เริ่มตั้งแต่คิดจะเป็นพระพุทธเจ้าอยู่ ๗ อสงไขย พูดว่าจะเป็นพระพุทธเจ้าอีก ๙ อสงไขย แล้วก็ตั้งหน้าตั้งตาทำเพื่อความเป็นพระพุทธเจ้าอีก ๔ อสงไขยกับแสนมหากัป

พระองค์ท่านกล่าวไว้ว่า ตลอดระยะเวลาการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารซึ่งยาวไกลมองต้นมองปลายไม่เห็นนั้น คำว่าท้อนั้นแม้แต่นิดเดียวไม่เคยปรากฏขึ้นในพระทัยเลย แล้วเราเองซึ่งได้ชื่อว่าเป็นศากยบุตรพุทธชิโนรส เป็นลูกของพระพุทธเจ้า เราเอากำลังใจสักส่วนเสี้ยวของพระองค์ท่านมาใช้หรือไม่ ?

ไม่ใช่เจออุปสรรคหน่อยก็ท้อถอย จิตใจฟุ้งซ่านสมาธิตกหน่อย ก็ไม่อยากจะปฏิบัติอีกแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่น่าจะใช่ลูกพระ แต่น่าจะเป็นลูกกิเลส...!

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, ดร.
เทศน์ช่วงทำกรรมฐาน ณ บ้านอนุสาวรีย์
วันจันทร์ที่ ๗...

วิธีฝึกจับกสิณด้วยรูปของพระพุทธเจ้า
ธรรมเทศนาโดย หลวงพ่อฤาษีลิงดำ วัดท่าซุง

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันศุกร์ที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๖๕

.
"ความคิดสำคัญ แต่สติสำคัญที่สุด"

" .. "ความคิดสำคัญนัก แต่สติก็สำคัญที่สุด" เพราะต้องมีสติจึงจะรู้ทันความคิดของตนว่าเป็นไปอย่างไร คิดปรุงแต่งไปให้ความโลภเกิด หรือให้ความโกรธเกิด หรือให้ความหลงเกิด "สติจะทำให้รู้ได้ถึงความคิดดังกล่าว" ไม่มีสติจะทำให้ไม่รู้

ดังนั้นพึง "อย่าลืมว่าสติสำคัญ พึงรักษาสติไว้ให้มั่น" และวิธีรักษาสติที่ง่ายประการหนึ่ง "ก็คือให้หาหลักผูกสติไว้" อย่าให้หลุดลอยเลื่อนไหลไปตามสบาย หลักสำคัญที่สุดเป็นหลักแห่งมหามงคลที่แท้จริง "คือหลักพระพุทโธ"

นั่นคือ พยายามให้ใจ คือให้สตินั่นเอง "ติดอยู่กับหลักพระพุทโธ คือท่องพุทโธไว้ให้ทุกเวลานาที" ที่ไม่วุ่นวายหนักหนาอยู่ด้วยธุรกิจการงานที่ต้องใช้ความคิด ใช้สมอง "นั่นแหละคือการฝึกสติ" หรือฝึกใจให้อยู่กับที่

"อยู่กับหลักพระพุทโธ ทำไปเถิด สติจะมั่นคงขึ้นเป็นลำดับ" การรู้ทันความคิดจะเกิดตามมาพร้อมกัน เป็นคุณสำคัญแก่ชีวิตอย่างแท้จริง .. "

"แสงส่องใจ ๓ ตุลาคม ๒๕๔๕"
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวขิรญาณสังวร

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๖๕

.
"ปฏิบัติธรรมกับหลวงตาฯ"

.. ฝึกหัดครั้งแรกกับพ่อแม่ครูจารย์ ..

" .. ท่านถามว่า "ท่านลีนั่งสมาธิตลอดทั้งคืนจนสว่างได้อยู่หรือ" ไม่รู้จะอธิบายกับท่านว่าอย่างไร จึงตอบท่านว่า "ตัวของผมไม่รู้สึกตัว เพียงรู้สึกว่า ตัวเองนั่งอยู่ แล้วก็ไม่รู้ว่าตัวเองนอนตอนไหน" ท่านหัวเราะ จึงกล่าวว่า "ไป ๆ นั่งสมาธิอยู่บนก้อนหินก้อนนั้น ถ้าไม่มีสติขนาดนั้นให้มันตกลงมาตายเลย"

พอได้ฟังท่าน คิดว่า "ท่านยังพูดได้ แล้วเราจะทำไม่ได้หรือ" ใจมันค้านกันอยู่ โอ้ย! มันจะเผลอสติได้หรือ "มันกลัวตาย สู้อยู่อย่างนั้นแหละ" ดัดมันอยู่อย่างนั้น .. "

"ธรรมลี เศรษฐีธรรม"
หลวงปู่ลี กุสลธโร

สมาธิเป็นของดี

ฉะนั้น ขอบรรดาท่านพุทธบริษัท การที่เจริญพระกรรมฐานก็จงอย่ามุ่งสร้างแต่ฌานสมาบัติเฉยๆ ถ้าเรามุ่งเราไปไม่ถึงไหน เพราะเราหลงตัวสมาธิเกินไป =AZV1jBr6_IaLcX7jVdUrkb5CC9QjXYndX1M2WGHhzkbEtCCqiPFWJ7tKei-isgIRhMxCKEYeGB_3pZxFhCCGy2Xc9vlxF8MHbnBDlxfmaXJAWGcyp3enWnFf5YyuYu2aXtHzqyite__H8GK5MChylw6KgzUHcJicivgcqXghrD9FZh8PdfxCATzDtwos_LVgtWE&__tn__=*NK-R']#ความจริงสมาธิเป็นของดี ถ้ารู้จักใช้สมาธิให้เป็นประโยชน์มันจะมีประโยชน์มากกว่า จะเห็นว่าบางท่านเคยเจริญพระกรรมฐานทำสมาธิแนบแน่น บางที่วันหนึ่งว่ากันหลายเที่ยวหลายรอบนั่งนิ่งไม่พูดกับใคร แต่ว่าสมาธิถอนตัวเมื่อไรด่าเมื่อนั้น อันนี้ไม่ถูก
=AZV1jBr6_IaLcX7jVdUrkb5CC9QjXYndX1M2WGHhzkbEtCCqiPFWJ7tKei-isgIRhMxCKEYeGB_3pZxFhCCGy2Xc9vlxF8MHbnBDlxfmaXJAWGcyp3enWnFf5YyuYu2aXtHzqyite__H8GK5MChylw6KgzUHcJicivgcqXghrD9FZh8PdfxCATzDtwos_LVgtWE&__tn__=*NK-R']#สมาธินี่เป็นของดีเพื่อทำจิตให้ทรงตัว...

.
"สติเป็นแก่นธรรม"

" .. กุศลธรรมทั้งหลาย คุณงามความดีทั้งหลาย "จะเกิดขึ้นเมื่อบุคคลอยู่กับสติแล้ว" บุญกุศล เค้ามูลกุศลทั้งหลาย มาสโมสรรวมอยู่ในสติ "สติเป็นใหญ่" เพราะเหตุนั้น ครั้นรู้อย่างนี้แล้วว่า "สติเป็นแก่นธรรม แก่นธรรมก็แม่น" อันนี้อยู่สำหรับทุกคนทีเดียว ทุกขณะมีอยู่ทุกคน

พระพุทธเจ้าตรัสรู้ของจริง ผู้จะรู้เท่าตามจริงทั้งหลายทั้งปวง มีอยู่ทุกรูปทุกนาม แต่อาศัยว่าเราหลง "จิตของเราเปรียบเหมือนเด็กอ่อน" อ่อนแออยู่ เพราะเหตุนั้นแหละ "สติเปรียบเหมือนพี่เลี้ยง" ก็เจ้าของนั่นแหละจิต นั่นแหละ พอมันระลึกขึ้นก็แม่นสติแล้ว "สตินั่นอบรมจิต" ครั้นอบรมจนมันรู้เท่าตามความเป็นจริงแล้ว มันจึงหายความหลง

สติเป็นเครื่องตี คือตีสนิมของมัน "เปรียบดวงจิตเรียกว่าความหลง" เรียกว่าอวิชชา "จิตนั่นแหละตัวอวิชชา" มันหลงเรียกอวิชชา จิตมันหลง "ขี้สนิมมันก็อยู่กับอวิชชา มันหลงนั่นแหละ" ขี้สนิมโอบมัน ความหลงนั่นแหละ .. "

"อนาลโยวาทะ" (หลวงปู่ขาว อนาลโย)
โดย นพ. อวย – ม.ร.ว. ส่งศรี เกตุสิงห์

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๑๘ ตุลาคม ๒๕๖๕